გამოსახულება, ნახატი, მსგავსება, «ფერი», სახე, სურათი, შესახედაობა:
- „ვისი არს ესე ხ ა ტ ი?“ C, მთ. 22,20; „ხ ა ტ ი და დიდებაჲ ღმრთისაჲ არს (მამაკაცი)“ I კორ. 11,7; „ხ ა ტ ნ ი მისნი
- დამუსრნეს წულილად“ O, IV მფ. 11,18; „ეკლესიაჲცა აღაშჱნიან უწინარჱს ხ ა ტ ე ბ ი ს ა, რომელი გამოწერიან მას შინა“
- H—622,58r; „ვითარცა ხ ა ტ ი მეუფეთაჲ გამოწერილი შუენიერად რჩეულითა მით მრავლითა წამლითა“ Sin.—97,54v; „ქმნა ხ ა ტ ი
- ოქროჲსაჲ“ О, დან. 3,1; „ხ ა ტ ი მონებისაჲ შეემოსა“ ე. კეს.-საეკლ. უწყ. 1218; „იყო წინანდელსავე ხ ა ტ ს ა“ ფლპ. მოც. 8,39;
- „ხ ა ტ ი აქუს სამეუფოჲ“ ღშობ. 184,27; „ხ ა ტ ე ბ ი კერპებისა მათისაჲ დასწუა ცეცხლითა“ M, II შჯ. 7,25; „ნუ განირყუნი
- ხ ა ტ ს ა, ვითარცა ორგულნი იგი“ ბ. კეს.-მარხ. 52r; „ვერცა სენი და ვერცა სიმძიმე შესცვალებს ფერსა და ქმნულებასა
- ხ ა ტ ი ს ა ს ა“ მ. სწ. 8,32; „იცვალა სხუად ხ ა ტ ა დ წინაშე მათსა“ DE, — „სხუაფ ე რ იქმნა წინაშე მათსა“ C, მრ. 9,2;
- „ხ ა ტ ი ც ა ეგე წამებს შენისა აზნაურებისათჳს“ საკ. წიგ. II 63,26; „შენ ჩემი ხ ა ტ ი დაამჴუ“ შუშ. IV 17; „ვიხილე ხ ა ტ ი
- მისი დაბძარული და განსივებული“ შუშ. VII 11.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page