სნეული, «ვნებული», დაშავებული, «არაწმიდა»:
- „ნუ მოაკლდებინ სახლსა მას იოაბისსა უბითა ხ ა შ მ ი და კეთროვანი და პურის-მკრებელი“ II მფ. 3,29; „იცი სამართალი
- მშჯავრისა ჩემისაჲ... წყალობაჲ გლახაკთაჲ და ხ ა შ მ თ ა ჲ და ტჳრთვაჲ უძლურებისა მათისაჲ და განყოფაჲ საფასეთა ჩემთაჲ
- მათ შორის, რამეთუ შენ უწყი, ვითარმედ მრავალგზის ოდესმე მივემთხჳი გლახაკთა და ვ ნ ე ბ უ ლ თ ა, გინა თუ ობოლთა
- და ქურივთა, და ვერ შეუძლი თანა-წარსლვაჲ“ ბალ. 108,26; „რაჲთამცა ასოჲ იგი ჩუენი ხ ა შ მ ი განვიკურნეთ Ath.—11,264v;
- „იყოს თუ… ხ ა შ მ და უწრდოდის საფსმელი მისი ღამე“ M, — „კაცი, რომელი ა რ ა წ მ ი დ ა იყოს დინებისაგან მისისა ღამე“
- G, II შჯ. 23,10.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page