«ხილვა», «შეხილვა», მზერა, შენიშვნა, კრძალვა, «თუალთ-ღება»:
- „ი ხ ე დ ვ ი დ ე ს ურთიერთას მოწაფენი“ DE, — „შ ე ი ხ ი ლ ნ ე ს ურთიერთას მოწაფეთა მისთა“ C, ი. 13,22; „ხ ე დ ე ვ დ ი თ
- და იღჳძებდით“ C,— „ი ხ ი ლ ე თ და მღჳძარე იყვენით“ DE, მრ. 13,33; „რომელი ჰ ხ ე დ ა ვ ნ ღრუბელთა, არა მკინ“ О, ეკლ. 11,4;
- „ი ხ ე დ ა ვ ნ ზღუად კერძო“ ოქრ-გურიტ. 228,29; „ჰ ხ ე დ ვ ი დ ა დაჲ მისი შორით“ О, გამოსლ. 2,4; „ი ხ ე დ ვ ი დ ა გზად
- მიმართ“ I მფ. 4,13; „დჳრესა არა ი ხ ე დ ა ვ“ მთ. 7,3; „ჰ ხ ე დ ვ ე დ ვარსკულავთა“ I, ეს. 47,13; „არა ხ ე დ ა ვ პირსა კაცისასა“
- C, —„არა თ უ ა ლ თ-ა ღ ე ბ პირსა კაცისასა“ DE, მთ. 22,16; „ყოველთა, ვითარცა შვილთა, გ უ ხ ე დ ე ვ დ“ შუშ. III 19. „იწყეს
- ხედვად კაცმან მოყუსისა მიმართ“ О, I ეზრა 4,33; „ხ ე დ ვ ი თ ხედვიდენ“ მრ. 4,12; „რომელთა ასხენ თუალნი ხ ე დ ვ ა დ და არა
- ხედვენ“ O, ეზეკ. 12,2; „მრავალთა ბრმათა მიჰმადლა ხ ე დ ვ ა ჲ“ ლ. 7,21.
See also: აღხედვა,
გარდამოხედვა,
გარდმოხედვა,
დამხედვარ-ი,
დახედვა,
ზედა-ხედვა,
მიმოხედვა,
მიხედვა,
მოხედვა,
მრუმედ-მხედველ-ი,
მრუმედ-მხედველობა,
მძიმედ-მხედველ-ი,
სახედველ-ი,
უკმოხედვა,
შთახედვა Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.