 |
 | |
ხევნარ-ი
«ნერგი», ტყე, ხეები:
- „არა მოჰკაფნე ხ ე ვ ნ ა რ ნ ი მისნი დადებითა მათ ზედა მახჳლისაჲთა“ G,— „ნუ დაჰკაფ შენ ნ ე რ გ ს ა მათსა მახჳლითა
- შენითა“ M, II შჯ. 20,19; „შეჰგავს მონაზონსა, რაჲთა არა მოცალე იყოს... ხ ე ვ ნ ა რ ი ს ა თ ჳ ს ნაყოფიერისა“ მ. ცხ. 79r;
- „არა იხილონ თუალთა ჩემთა ხ ე ვ ნ ა რ ი იგი და შეექცეს გული ჩემი განცდად მისა“ მ. ცხ. 293v.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |