 |
 | |
ხეთქა
«განპებული»:
- „ხ ე თ ქ ი ლ ს ა (ხესა) ქუეშე“ pb.,—„გ ა ნ პ ე ბ უ ლ ს ა (ხესა) ქუეშე“ О, დან. 13,54.
See also: გამონახეთქ-ი, გამოხეთქა, განხეთქა, განხეთქილება, დანახეთქ-ი, დახეთქა, მიხეთქა, მოხეთქა, ნახეთქ-ი, შეხეთქა:, წარხეთქა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |