 |
 | |
ხეთქნება
დაკვრა, დარტყმა:
- „მ ი ხ ე თ ქ ე ნ მე, და არა ინება კაცმან მან ხეთქნებად მისა“ O, III მფ. 20,35; „უ ხ ე თ ქ ნ ა რაჲ, შემუსრა იგი“
- O, III მფ. 20,37; „აღიღო ასტამი და უ ხ ე თ ქ ნ ა მას თავსა“ შუშ. VI 15; „უ ხ ე თ ქ ნ ა კუერთხითა ხუცესსა მას
- ზურგსა“ შუშ. VIII 13. „აღიპყრნენ მახჳლნი მათნი ხეთქნებად მისა“ ლიმ. 7,15.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |