მეორე დღე, ხვალ:
- „ხ ვ ა ლ ე, ამას ჟამსა ოდენ, გრივი ერთი სამინდოჲსაჲ... იპოვოს“ O, IV მფ. 7,1; „ხ ვ ა ლ ე იგი ზრუნვიდეს თავისა თჳსისათჳს“
- მთ. 6,34; „კურნებასა აღვასრულებ დღეს და ხ ვ ა ლ ე“ ლ. 13,32; „დაუტევეს მისგანი ხ ვ ა ლ ი ს ა მ დ ე“ О, გამოსლ. 16,24;
- „ხ ვ ა ლ ე მოვალ შენ ზედა“ მ. ცხ. 375v; „რომელი დღეს არს და ხ ვ ა ლ ე მოკუდეს“ საკ. წიგ. II 33,30.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.