ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ხა ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხო ხრ ხს ხუ ხჳ
ხიზ ხილ ხიო ხის
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ხილ-ი

«ნაყოფი»:
 
„გამოსცეს ხ ი ლ ი თჳსი ჟამსა თჳსსა“ Շ,—„გამოსცის ნ ა ყ ო ფ ი მისი ჟამსა თჳსსა“ G, ფს. 1,3; „ყვეს ხ ი ლ ი ნაყოფისა მათისაჲ“
Շ— „ყვეს ნ ა ყ ო ფ ი იფქლისაჲ“ ფს. 106,37; „განვამრავლო ხ ი ლ ი ხეთაჲ და ნაყოფი ველთაჲ“ О, ეზეკ. 36,30; „დაიკრიბეთ ღჳნოჲ,
იფქლი და ხ ი ლ ი“ I, იერემ. 40,10; „კელრისა გასაგებელნი იყვნეს,— გინათუ ზეთის-ხილი იყვის, გინათუ ნიგოზი, გინათუ სხუაჲ
ხ ი ლ ი“ ი.-ე. 44,4.
See also: ზეთის-ხილ-ი, ზეთის-ხილოვან-ი, ხილოან-ი, ხილოვან-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9