( -
[

ხა ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხო ხრ ხს ხუ ხჳ
ხიზ ხილ ხიო ხის

ხილა

ვ.-ტყაოსნის: „ხლა“
თავსაბურველი, თავშალი:
 
„არა გშუენის შენ ესრჱთ ხ ი ლ ა ნ ი შენნი, ვითარ მე სლვაჲ ესე“ H—341,122.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9