( -
[

ხა ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხო ხრ ხს ხუ ხჳ
ხლდ ხლე

ხლდომა

ხტომა, კუნტრუში, შეთამაშება, შეძვრა, რბენა:
 
„ვითარცა კრავნი ხ ლ დ ე ბ ო დ ე ს“ О, სიბრძ. სოლ. 19,7; „ხ ლ დ ე ბ ო დ ი თ, ვითარცა ჴბონი, ბაგათაგან განტევებულნი“
მალ. 4,2; „მაშინ ხ ლ დ ე ბ ო დ ი ს მკელობელი, ვითარცა ირემი“ I, ეს. 35,6; „ხ ლ დ ე ბ ო დ ი ა ნ, ვი თარცა ვეფხნი, ცხენნი
მისნი“ O, ამბაკ. 1,8; „თხემთა ზედა მთათასა ხ ლ დ ე ბ ო დ ი ა ნ“ О, იოვ. 2,5; „მთანი და ბორცუნი ხ ლ დ ე ბ ო დ ი ა ნ და
მოგეგებვოდიან“ О, ეს. 55, 12; „ვიდოდა და ხ ლ დ ე ბ ო დ ა და აქებდა ღმერთსა“ საქ. მოც. 3,8. „რომელსა ასხენ წჳვნი...
ხლდომად მით ქუეყანასა ზედა“ O, ლევიტ. 11,21.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9