( -
[

ხა ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხო ხრ ხს ხუ ხჳ
ხოი ხოლ ხომ ხორ ხოს

ხოირ-ი, ხუირ-ი, ხჳრ-ი, ხჳირ-ი

გვირგვინი, თავსაბურავი:
 
„დაიდგა ხ ო ი რ ი თავსა მისსა“ О, ივდ. 10,3; „დაიდგ ხ ო ი რ ი თავსა შენსა“ О, ბარუქ 5,2; „ხ უ ი რ ი (ხ ჳ რ ი I) ზეზისაჲ
(ზელემისაჲ I) დაადგან და შარავანდნი შეაბან“ I O, I ეზრა 3,6; „აღიღე ხ ჳ ი რ ი ჴელითა შენითა“ Ath.—11,230r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9