გვირგვინი, თავსაბურავი:
-
- „დაიდგა ხ ო ი რ ი თავსა მისსა“ О, ივდ. 10,3; „დაიდგ ხ ო ი რ ი თავსა შენსა“ О, ბარუქ 5,2; „ხ უ ი რ ი (ხ ჳ რ ი I) ზეზისაჲ
- (ზელემისაჲ I) დაადგან და შარავანდნი შეაბან“ I O, I ეზრა 3,6; „აღიღე ხ ჳ ი რ ი ჴელითა შენითა“ Ath.—11,230r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.