«სიცხე»:
- „რაჟამს სამხრით ქრინ, სთქჳთ, ვითარმედ ხ ო რ შ ა კ ი (ს ი ც ხ ჱ DE) იყოს“ C, ლ. 12,55; „გგუემოს... გუემითა ხ ო რ შ ა კ ი ს ა ჲ თ ა გუნითა და დანდალუკითა“
- M, II შჯ. 28,22; „დაგეც თქუენ უნაყოფოებითა და ხ ო რ შ ა კ ი თ ა და სეტყჳთა“ O, ანგეა 2,17; „იყოს ქუეყანასა ზედა... ხ ო რ შ ა კ ი და გოინი, გინა მკალი“ O,
- II ნშტ. 6,28; „მსგავს არს კადნიერებაჲ ხ ო რ შ ა კ ს ა შემწუველსა“ მ. ცხ. 234r; „ქარნი ხ ო რ შ ა კ ნ ი და წყალნი მავნებელნი...“ შუშ. XIV 22; „არცა დაეცეს მათ
- ხ ო რ შ ა კ ი, არცა ავნოს მათ მზემან“ O, ეს. 49,10; „განრყუნის ხ ო რ შ ა კ მ ა ნ ნაყოფი ქუეყანისაჲ“ მ. სწ. 228,12.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page