წახდენილობა, დახსნილობა, დარღვეულება:
- „არცა ხ რ წ ნ ი ლ ე ბ ა მ ა ნ უხრწნელებაჲ დაიმკჳდროს“ I კორ. 15,50; „იგინი მონანი არიან ხ რ წ ნ ი ლ ე ბ ი ს ა ნ ი“ II პეტრე 2,19; „ჴორცისა
- მის წილ ხ რ წ ნ ი ლ ე ბ ი ს ა ჲ ს ა მაც მე ჴორცი უბიწოჲ წმიდისა მის ტარიგისაჲ“ ვარ. 808.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.