( -
[

ხა ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხო ხრ ხს ხუ ხჳ
ხსე

ხსედ-ი

«წითელი», ნარინჯის ფერი:
 
„კაცი, აღმჴედრებული ცხენსა ზედა ხ ს ე დ ს ა“ О, „კაცი აღმჴედრებული ცხენსა ზედა წ ი თ ე ლ ს ა“ I, ზაქ. 1,8.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9