 |
 | |
ხუავ-ი
ზვინი, გროვა; მოსავალი:
- „მუცელი შენი, ვითარცა ხ უ ა ვ ი იფქლისაჲ, გარემოხუეული შროშნითა“ I, ქება 7,2; „ვითარცა ვინ შეკრიბა ქვაჲ ხ უ ა ვ ა დ“ О, ზირ. 21,9; „ვითარცა ხ უ ა ვ ი
- სალეწავისაჲ შეაქუს მოფარდულთა წარმართთასა“ I, ეს. 23,3.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |