ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ხა ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხო ხრ ხს ხუ ხჳ
ხუა ხუდ ხუე ხუთ ხუი ხუმ ხუჟ ხურ ხუშ ხუც
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ხუარბალ-ი

ხორბალი, მარცვლეული:
 
„წარიღე ესე (ჴელი) და დაჰფალ ხ უ ა რ ბ ა ლ ს ა შინა, რაჲთა ფერი იქციოს“ ლიმ. 78,17; „თჳნიერ უცალოებისა თანავე გავიდის, გინა თუ ნავისა გამოზიდვასა,
გინა თუ ნავი მოვიდის ხ უ ა რ ბ ლ ი თ ა“ ი.-ე. 42,1.
See also: სახუარბლე
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9