შეყრა, შეხვდომა, რგება, «დაცემა»:
- „სული მ ხ უ ე დ ა კეთილი“ Ο, სიბრძ. სოლ. 8,19; „ჭირი თუ რაჲმე მ ხ უ დ ე ს “ Ο, ზირ. 22,31; „ხ უ დ ა მას საკუმეველისა კუმევაჲ“ ლ. 1,9; „ნაწილად ცოდვილისა
- ჰ ხ უ ე დ ი ნ“ Ο,— „წილი ცოდვილისა დ ა ე ც ე ს მას ზედა“ pb, ზირ. 25,26(21); „ხ უ დ ა მათეს ნაწილად მისლვად სოფელსა მას კაცის-მჭამელ-თასა“ მდასლ. მოც. 21,4;
- „მოჭედილი არს სრულად, ვითა ხ უ დ ე ბ ი ს ყოვლითა ფერითა“ A—484,315v.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page