ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ხა ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხო ხრ ხს ხუ ხჳ
ხუა ხუდ ხუე ხუთ ხუი ხუმ ხუჟ ხურ ხუშ ხუც
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ხუესტ-ი

თავხედი, «კადნიერება»:
 
„პირი მისი ხ უ ე ს ტ ი სიკუდილსა მოუწესნ“ Ο,—„პირისა მისისა კ ა დ ნ ი ე რ ე ბ ა სიკუდილსა მიუწოდნ“ pb., იგ. სოლ. 18,6.
„ნუ—თქუა—ხ უ ე ს ტ ა დ იტყვ“ ბაბ. 47,6.
See also: სიხუესტე
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9