ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ხა ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხო ხრ ხს ხუ ხჳ
ხუა ხუდ ხუე ხუთ ხუი ხუმ ხუჟ ხურ ხუშ ხუც
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ხუეტა

ფხეკა:
 
„ყოველთა ჴორცთა მათთა ხ უ ე ტ დ ე ს“ ბ. კეს.-საეკლ. უწყ. 121b; „მრავალ ჟამ ხ უ ე ტ დ ე ს (გუერდსა)“ ვარ. 811; „კეცითა ი ხ უ ე ტ დ ა წუთხსა მას“
მ. სწ. 181, 11. „ხუეტაჲ და გუემაჲ და მოჭრაჲ ასოთა მათთაჲ“ მ. სწ. 126,3; „ბრძანა... კეცითა დრესაჲ და ხ უ ე ტ ა ჲ“ Sin.– 11,281r.
See also: მოხუეტა, მხუეტელ-ი, სახუეტელ-ი:, შეხუეტა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9