ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ხა ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხო ხრ ხს ხუ ხჳ
ხუა ხუდ ხუე ხუთ ხუი ხუმ ხუჟ ხურ ხუშ ხუც
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ხურინვა

ხვრინვა:
 
„ეძინა და ხ უ რ ი ნ ა ვ დ ა“ იონა 1,5; „იონას ეძინა და ხ უ რ ი ნ ა ვ დ ა“ ოქრ.-მარხ. და იონ. 105,19; „არავინ მძინარჱ გჳრგჳნოსან იქმნის, არცაღა რომელი დაწვის
და ხ უ რ ი ნ ა ვ ნ“ Ath.—11,262r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9