( -
[

ხა ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხო ხრ ხს ხუ ხჳ
ხჳდ ხჳთ ხჳრ

ხჳთქ-ი

ნიანგი:
 
„სავსე იყო მდინარჱ იგი ხ ჳ თ ქ ე ბ ი თ ა“ ანტ. დ. 26r; „რომელთამე თქჳან ხ ჳ თ ქ ი ზღჳსაჲ“ ფიზ XXVIII 6; „ქცევათა მათთჳს ხ ჳ თ ქ თ ა ჲ ს ა ეგების, რაჲთა
ვიფარვიდეთ ტყავითავე მისითა“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 153,31.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9