ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ჴა ჴდ ჴე ჴი ჴმ ჴნ ჴო ჴრ ჴს ჴუ ჴშ ჴჳ
ჴად ჴალ ჴამ ჴარ ჴაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ჴამლ-ი

ფეხსაცმელი:
 
„წარიჴადნა ჴ ა მ ლ ნ ი“ თ~ე 7,27; „ვერ ღირს ვარ განჴსნად ჴ ა მ ლ თ ა ფერჴთა მისთასა“ G, საქ. მოც. 13,25; „(იყო) ერთი კაცი შორის მათსა,
შემოსილი ჴ ა მ ლ ი თ ა“ Ο, ეზეკ. 9,2; „სადა იყოს მაშინ ჴ ა მ ლ ე ბ ი იგი, შუენიერად განგლესილები და სამოსელნი მეფეთანი?“ მ. სწ. 94,9.
See also: მეჴამლე, საჴამლე, საჴამლობ-ი, საჴამლობელ-ი, საჴამრობელ-ი, უჴამლო, უჴამურ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9