«ზუარაკი»:
- „ნუ ჰჴნავ ჴ ა რ ი თ ა და ვირითა ერთად“ M, — „არა ჰჴნა ზ უ ა რ ა კ ი თ ა და ვირითა ერთბამად“ G, II შჯ. 22,10; „სადა-იგი იქმოდის ათი უღელი ჴ ა რ თ ა ჲ,
- ყოს მან ლაგჳნ ერთ“ I, ეს. 5,10; „ჴ ა რ ი და დათჳ ზოგად ძოვდენ“ I, ეს. 11,7; „ვითა ჴ ა რ ი ყჳროდის“ მ. ცხ. 32r; „ჴ ა რ ი, ჴბოჲ უბიწოჲ, ზროხათაგან მოიბას“
- Ο, ლევიტ. 1,3; „ვითარცა ჴ ა რ თ ა მჴნეთა, დაუღლვილთა...“ შუშ. XIX 7.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.