ჴდომა

1. სვლა.
   See also: აღმოჴდომა, აღჴდომა, აჴდომა, გამოჴდომა, განჴდომა, გარდამოჴდომა, გარდაჴდომა, გულსა-მოჴდომა, დაჴდომა, ზარის-განჴდომა, ზედა-გარდაჴდომა, ზედა-მოჴდომა, მოჴდომა
2. ჴდომა წინააღმდგომობა, წინააღმდეგობა, «ცილობა», დავა, ბრძოლა, «ლალვა», «გამოძიება», მტრობა:
    

   „ნუ უ ჴ დ ე ბ ი თ ბოროტსა“ მთ. 5,39; „უ ხ დ ე ბ ო დ ა მათ ელჳმას, მოგჳ იგი“ საქ. მოც. 13,8; „მ ი ჴ დ ე ბ ო დ ა რაჲ ცოდვილი წინაშე ჩემსა“ ფს. 38,2;

   „ნუ უ ჴ დ ე ბ ი კაცსა მას ძლიერსა“ Ο, ზირ, 8,1; „რასა ჰ ჴ დ ე ბ ი თ ურთიერთას?“ C,―„რასა გ ა მ ო ე ძ ი ე ბ თ ურთიერთას?“ DE, მრ. 9,6; „რაჲ არიან სიტყუანი

   ეგე, რომელთა ჰ ჴ დ ე ბ ი თ ურთიერთას გზასა მაგას?“ C,— ...„რომელთა ი ც ი ლ ო ბ თ ურთიერთას სლვასა შინა?“ DE, ლ. 24,17; „ჰ ჴ დ ე ბ ო დ ე ს ურთიერთას

   ჰურიანი იგი“ C,— „ი ლ ა ლ ვ ი დ ე ს ურთიერთას ჰურიანი იგი“ ი. 6,52. „შური და ჴდომაჲ შეთხზულ არიან ურთიერთას“ მ. სწ. 243,15; „ჴ დ ო მ ი თ ვიდრემე ჴდებოდეს

   სამნი იგი მეფენი“ IV მფ. 3,28; „იყო ჴ დ ო მ ა ჲ და გამოძიებაჲ არა მცირედი“ საქ. მოც. 15,2; „ჴ დ ო მ ა რაჲმე არიან თქუენ შორის“ I კორ. 1,11; „ ჴ დ ო მ ი თ მჴდომ

   ვექმნე“ O, III მფ. 11,34; „სადა შური და ჴ დ ო მ ა ჲ, მუნ არს შფოთი და ყოველი ჯერკუალი საქმჱ“ იაკ. 3,16.

   See also: ზედა-მიჴდომა, ზედა-მოჴდომა, ზედა-შეჴდომა, თანა-წარჴდომა, მიჴდომა, მიმოდაჴდომა, მჴდომი, მჴდომობა, საჴედარ-ი, შემოჴდომა, შეჴდომა, შთაჴდომა, წარმოჴდომა, წიაღ-მოჴდომა, წიაღ-ჴდომა
   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.