«ნაღუარევი», «ცხჳრი», ხეობა, კანტონი, «ღელე»:
- „აღქაფნებოდა წყალი იგი, ვითარცა სიმძაფრჱ ჴ ე ვ ი ს ა ჲ" O, ეზეკ. 47,5; „ღუარი მძაფრი, ჴ ე ვ ს ა შინა მიმავალი, ყოველსავე, რომელიცა წინაშე მისსა პოოს, წარიღებს“
- H—2251, 193r; „შეგჴადო შენ ნ ა ღ უ ა რ ე ვ ს ა კესსონისასა“ G,— „მოვიყვანო შენდა ჴ ე ვ ს ა მას კიშონისასა“ pb., მსჯ. 4,7; „არს გამოსავალი საზღვართაჲ ჴ ე ვ ს ა
- თანა ზღჳსა“ G,— „იყო საზღვარი გამოსავალთაჲ ც ხ ჳ რ ა დ კერძო ზღუად“ M, ისუ ნ. 18,19; „განჴმა ჴ ე ვ ი იგი“ III მფ. 17,7; „სუემდ წყალსა ჴ ე ვ ი ს ა მისგან“ Ο,
- III მფ. 17,4; „ჴ ე ვ ა დ-ჴ ე ვ ა დ, რაჲთა აღაშჱნნენ საგლახაკონი“ ნრს. 70,10; „აღვიდედ ყოველი თესლები ჴ ე ვ ს ა მას იოსაფატისასა“Ο, — „აღვიდედ ყოველნი ნათესავნი
- ღ ე ლ ე დ მიმართ იოსაფატისსა“ G, იოვ. 3,12; „წიაღ-მოჴდა ჴ ე ვ ს ა“ O, დაბ. 32,22; „ყოველი ჴ ე ვ ნ ე ბ ი აღმოივსოს“ ლ. 3,5; „გამოადინენ წყარონი ჴ ე ვ ნ ე ბ ს ა“
- ფს. 103,10; „მჴეცნი ღაღადებდენ ჴ ე ვ ნ ე ბ ს ა მათსა“ Ο, სოფ. 2,14; „ყოველივე ჴ ე ვ ნ ე ბ ი შესდიან ზღუასა და ზღუაჲ იგი არა განძღების“ Ο, ეკლ. 1,7.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page