( -
[

ჴა ჴდ ჴე ჴი ჴმ ჴნ ჴო ჴრ ჴს ჴუ ჴშ ჴჳ
ჴედ ჴევ ჴელ ჴემ ჴერ

ჴელ(თ)-ბორკილ-ი:

 
„კრულნი იგი ჴ ე ლ-ბ ო რ კ ი ლ ი თ ა შეიკრნეს საბლითა სიგლახაკისაჲთა“ იობ 3,8; „კრულნი ჴ ე ლ თ-ბ ო რ კ ი ლ ი თ ა მივიდენ შენდა“
I, ეს 45,14; „მოგებაჲ ოქროჲსაჲ მძიმე არს და ჴ ე ლ თ-ბ ო რ კ ი ლ და საკრველ განუჴსნელ“ მ. სწ. 188,12.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9