«ხელთ-გდება», აღება, დაჭერა:
- „უკუეთუ ჴ ე ლ თ-სადმე-ი დ ვ ა ს კაცი მპარავმან ძმათაგანი თსთა“ M, ―„უკუეთუ ჴ ე ლ თ-ი გ დ ო დ კაცმან მპარავმან სული ძმათაგან მისთა“ G, II შჯ. 24,7; „ძნიად
- ჴ ე ლ თ-ი დ ვ ი ს ზოგი ოდენ“ O, ზირ. 29,7; „ჴ ე ლ თ-ი დ ვ ა ს და აღიზახოს“ იპ. რომ.-კურთხ. მოს. 184,6. „მონადირეთაგან ვერ ეგების ჴელთ-დებად იგი“ ფიზ. III 6.
- „განმხიარულდეს ჴელთ-დებულნი იგი წმიდანი“ ანდ.-ანატ. 193,15.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page