( -
[

ჴა ჴდ ჴე ჴი ჴმ ჴნ ჴო ჴრ ჴს ჴუ ჴშ ჴჳ
ჴედ ჴევ ჴელ ჴემ ჴერ

ჴელთ-საქმარ-ი

ხელსაქმე, «ჴელთ-საქმე», ხელობა:
 
„დაუტევიან სავაჭროჲ მათი და ჴ ე ლ თ-ს ა ქ მ ა რ ი (ჴ ე ლ თ-ს ა ქ მ ე A), რომელი შექმნილ არს საცხორებელად“ ბ. კეს.- ექუს, დღ. 53,12; „ამან იცოდა ჴ ე ლ თ-ს ა ქ მ ა რ ი
წიგნისა წერაჲ“ საკ. წიგ. 131,2; „ვიყავ მე... მოძულე ჴ ე ლ თ-ს ა ქ მ რ ი ს ა“ ლიმ. 37,29; „განვყიდოთ ჴ ე ლ თ-ს ა ქ მ ა რ ი ჩუენი“ Sin.—11,159V.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9