ხელსაქმე, «ჴელთ-საქმე», ხელობა:
- „დაუტევიან სავაჭროჲ მათი და ჴ ე ლ თ-ს ა ქ მ ა რ ი (ჴ ე ლ თ-ს ა ქ მ ე A), რომელი შექმნილ არს საცხორებელად“ ბ. კეს.- ექუს, დღ. 53,12; „ამან იცოდა ჴ ე ლ თ-ს ა ქ მ ა რ ი
- წიგნისა წერაჲ“ საკ. წიგ. 131,2; „ვიყავ მე... მოძულე ჴ ე ლ თ-ს ა ქ მ რ ი ს ა“ ლიმ. 37,29; „განვყიდოთ ჴ ე ლ თ-ს ა ქ მ ა რ ი ჩუენი“ Sin.—11,159V.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.