( -
[

ჴა ჴდ ჴე ჴი ჴმ ჴნ ჴო ჴრ ჴს ჴუ ჴშ ჴჳ
ჴედ ჴევ ჴელ ჴემ ჴერ

ჴელით-წერილ-ი

ხელნაწერი, ნუსხა, თამასუქი, სიგელი:
 
„აჴოცა ჩუენთჳს ჴ ე ლ ი თ-წ ე რ ი ლ ი ბრძანებით, რომელ იყო ანტაკრად ჩუენდა“ კოლ. 2,14; „დაგიტევა ჴ ე ლ ი თ-წ ე რ ი ლ ი“ I პეტრე 2,21; „ყოველი ჴ ე ლ ი თ-წ ე რ ი ლ ი
სიცრუვისაჲ განხეთქე“ I, ეს. 58,6; „გაქუსა ჴ ე ლ ი თ-წ ე რ ი ლ ი მისი?“ მ. ცხ. 299v; „დაუსხნეს სიმტკიცენი და ჴ ე ლ ი თ-წ ე რ ი ლ ნ ი“ ი.-ე. 14,33.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9