 |
 | |
ჴერ-ი
«ღერი», ზრო:
- „ჴ ე რ ი იგი მისი (სასანთლისაჲ) და რტონი და ტაკუკნი და ბირთუნი და შროშანნი მისგანვე იყვნენ“ O, გამოსლ. 25,31; „მყარი ოქროჲ ჴ ე რ ი მისი (საბაზმაკისაჲ)“
- G,— „მყარი ოქროჲ — ღ ე რ ი მისი“ pb., რიცხ. 8,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |