ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ჴა ჴდ ჴე ჴი ჴმ ჴნ ჴო ჴრ ჴს ჴუ ჴშ ჴჳ
ჴმა ჴმე ჴმი ჴმო
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ჴმამაღალ-ი

ხმამაღალი:
 
„ჴ მ ა მ ა ღ ა ლ ი ნესტჳ ღაღადებდა“ ს. გაბ.-მოც. საჴს. 99,41; „სადა არს... რომელსა არა აზრახა, არცა ჴ მ ა მ ა ღ ლ ი ს ა მიერ, ვითარმცა არა ესმა?“ I, ეს. 33,19.
„ჴ მ ა მ ა ღ ლ ა დ ქადაგებს“ ი-ე. 23,23.
See also: მაღალ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9