ხარჯვა, გამოყენება, ხმარება:
- „ბოროტად ვ ი ჴ მ ა რ ე ბ თ“ მ. ცხ. 58v; „მძღურად არა მ ე ჴ მ ა რ ე ბ ი თ“ მ. ცხ. 167v; „რად ი ჴ მ ა რ ე ბ თ სფირიდებსა?“ მ. ცხ. 357r; „თუ რაჲმე ე ჴ მ ა რ ე ბ ი ნ,
- შინა ი ჴ მ ა რ ი ა ნ“ ი.-ე. 43,19; „უკუეთუ... ე ჴ მ ა რ ე ბ ო დ ი ნ კელარსა ანუ მონაზონნი ანუ ერისაგანნი, იკონომოსმან მისცნის“ ი.-ე. 44,12; „ღჳნოსა არა ოდეს ი ჴ მ ა რ ე ბ ნ“
- ი.-ე. 37,1; „(ასონი) ჰმსახურებენ ერთიერთსა... და ერთიერთსა ე ჴ მ ა რ ე ბ ი ნ“ მ. სწ. 176,32.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page