ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ჴა ჴდ ჴე ჴი ჴმ ჴნ ჴო ჴრ ჴს ჴუ ჴშ ჴჳ
ჴუთ ჴუმ ჴუნ ჴურ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ჴუთვა

«მიჴუთვა», დაგირავება, დაწინდვა:
 
„უკუეთუ ი ჴ უ თ ო სამოსელი მოყუსისა შენისაჲ“ O, გამოსლ. 22,26; „არა ი ჴ უ თ ო სამოსელი ქურივისაჲ“ G, — „ნუ მ ი ჰ ჴ უ თ ა ვ ფიჩუსა ქურივსა“ M, II შჯ. 24,17;
„ნაჴუთევი არა ი ჴ უ თ ა“ O, ეზეკ. 18,16.
See also: ნაჴუთევ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9