ხვრელი, ბუნაგი, სორო, ნაპრალი; «ქუაბი»:
- „მელთა ჴ უ რ ე ლ ი უჩნს“ ლ. 9,58; „გარდამოჴდეს მისა ორნი დათუნი ჴ უ რ ე ლ თ ა გ ა ნ თჳსთა“ ფლკტ. 156,11; „უადვილეს არს მანქანის-საბელი: ჴ უ რ ე ლ ს ა
- ნემსისასა განსლვად“ ლ. 18,25; „შესლვად ჴ უ რ ე ლ ე ბ ს ა მყარისა კლდისასა“ O, ეს. 2,21; „დაგდვა შენ ჴ უ რ ე ლ ს ა კლდისასა“ Ο, გამოსლ. 33,22; „რომელთა ღირსვე
- არა იყო სოფელი ესე, უდაბნოთა ზედა შეცთომილნი, მთათა და ქუაბთა შინა და ჴ უ რ ე ლ თ ა ქუეყანისათა“ ჰებრ. 11,38; „დაჯდა ჴ უ რ ე ლ ს ა შინა კლდისა იტამისასა“
- G, — „დაემკჳდრა ჴევსა მას ქ უ ა ბ ს ა ითამისასა“ pb., მსჯ. 15,8.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page