ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ჴა ჴდ ჴე ჴი ჴმ ჴნ ჴო ჴრ ჴს ჴუ ჴშ ჴჳ
ჴუთ ჴუმ ჴუნ ჴურ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ჴურვება

ხურვება, ცხელება:
 
„დასცხრის ჴ უ რ ვ ე ბ ა ჲ ც ა" მ. ცხ. 84; „არნ სულის-ღებაჲ იგი მწრაფლ ზედაჲსზედა მაღლად კუეთით ჟამსა ჴ უ რ ვ ე ბ ი ს ა ს ა და სხუათაცა სენთა“
გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 225,26.
See also: გამოჴურვება, განჴურვება, განჴურვებულ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9