«რკინა», ჯაჭვი, ბორკილი, ჯავშანი, «ჯაჭუჭური:
-
- „არცაღა ჯ ა ჭ უ ე ბ ი თ ა ვის ჴელ-ეწიფა შებორკილებად იგი“ DE, — „ვერცა ჯ ა ჭ ჳ თ ა ვერღარავინ უძლის შეკრვად მისა“ მრ. 5,3; „ჯ ა ჭ ჳ იგი მისი სამკაულად ოქროჲსად“
- Ο, ზირ. 6,31; „შეიმოსეთ ჯ ა ჭ ჳ იგი სიმართლისაჲ“ ეფეს. 6,14; „შთააცუა საულ დავითს ჯ ა ჭ ჳ და ჯაჭუსა მას ზედა იალმაგი“ O, I მფ. 17,38; „შთაიცუთ ჯ ა ჭ უ ე ბ ი
- თქუენი“ „შთაიცუთ ჯ ა ჭ უ ჭ უ რ ი თქუენი“ pb, იერემ. 46,4; „დაგდვას შენ ჯ ა ჭ ჳ რკინისაჲ ქედსა შენსა“ M, II შჯ. 28,48; „შევიდა ჯ ა ჭ უ ს ა გუამი მისი“ Ⴀ―
- „რ კ ი ნ ა ს ა განვლო სულმან მისმან“ G, ფს. 104, 18; „ოდესმე ისარი მიემთხჳის ჯ ა ჭ უ ს ა განხეულსა და განეწონის გუამსა“ მ. სწ. 279,28. „გამოჭრა მას ზედა ქანდაკებით
- დანაკის-კუდები და ჯ ა ჭ უ ე ბ ი გარდამოკიდებულად“ M, II ნშტ. 3,5; „უბრძანა დადებად ჯ ა ჭ ჳ ქედსა მისსა“ შუშ. VIII 27.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.