«-ღა», «ვიდრე», «ვიდრე-ღა», ჯერ კიდევ:
- „ჯ ე რ ე თ მრავალ არს ერი“ G,—„ფრიად-ღ ა არს ერი ეგე შენ თანა“ M, მსჯ. 7,4; „ჯ ე რ ე თ ჩემსა-ღ ა სიცოცხლესა თქუენ თანა დღეს, განმამწარებელნი ხართ“ G,―
- „ესე ვ ი დ რ ე-ღ ა ცოცხალ ვარ თქუენ შორის დღეს, განამწარებთ“ pb., II შჯ. 31,27; „ჯ ე რ ე თ მონაზონად ვერ შექმნილ ვართ“ მ. ცხ. 36r; „დაღაცათუ ჭირსა
- შევარდების, გარნა ჯ ე რ ე თ ც ა ვალსვე“ მ. ცხ. 153v; „არღა იყო ჯ ე რ ე რ თ (ჯ ე რ ე თ B) დაბადებული ესე“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 146,18; „ჯ ე რ ე თ სამი
- დღე არღა არს“ მ. სწ. 265,10; „არღა მიწევნულ ხარ შენ ოცისა წლისა ჟამთა ჯ ე რ ე თ ი ს“ მ. სწ. 115,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page