(ჯერკულისა) «უშუერი»,«უჯერესი», ცუდი:
- „ჯ ე რ კ უ ა ლ მ ა ნ ხემან ნაყოფი ჯ ე რ კ უ ა ლ ი გამოიღის“ მთ. 7,17; „რაჟამს დაითრვნიან, მაშინ ჯ ე რ კ უ ა ლ ი ც ა...
- ღჳნოჲ ამსახურის“ C,— „ოდეს დაითრვნიან, მაშინ უ ჯ ე რ ე ს ი ც ა... ღჳნოჲ წარმოდგის“ DE, ი. 2, 10; „შეუდგიან კუალსა
- ჯ ე რ კ უ ა ლ ი ს ა ს ა და საცთურისა სიტყუათა“ თეკლა 95,27; „ჯ ე რ კ უ ა ლ ი თ ა საქმითა“ თეკლა 96,20; „იგი კაცი
- ჯ ე რ კ უ ა ლ ი არს“ Ο, I მფ. 25,17; „კიშტჱ ერთი სხუაჲ ლეღჳთა ჯ ე რ კ უ ლ ი თ ა ფრიად“ O, იერემ. 24,2;
- „და-სამე-აპყრას მის თანა საქმე ჯ ე რ კ უ ა ლ ი“ M,—„პოვა მის თანა უ შ უ ე რ ი საქმჱ“ G, II შჯ. 24,1.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page