ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ჯა ჯდ ჯე ჯი ჯმ ჯო ჯუ
ჯეკ ჯერ ჯეჯ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ჯეჯლ-ი

ჯეჯილი, «ნაყოფი», ბალახი:
 
„რაჟამს უკუე აღმოსცენდა ჯ ე ჯ ლ ი“ მთ. 13,26; „ცუარითა შენითა (მისითა G) მხიარულ იყოს ჯ ე ჯ ლ ი მისი“
ფს. 64,11; „განკუეთის მარცუალი ორად, რაჲთა არა გამოიღოს ჯ ე ჯ ლ ი“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 127,24; „განრყუნიან
ჯ ე ჯ ლ ი ქუეყანისა“ M, — „განჰხრწნიდეს ნ ა ყ ო ფ თ ა მათთა“ G, მსჯ. 6,4.
See also: აღმოჯეჯლება
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9