განშორება, გაცლა, გამოთხოვება, გაცილება, გასტუმრება, გამომშვიდობება, გაცალკევება:
- „ძმათაგან ი ჯ მ ნ ა და გამოვიდა ნავითა ასურეთად" საქ. მოც. 18,18; „ი ჯ მ ნ ა და განაშორა თავი თჳსი“ გალატ. 2,12;
- „უ ჯ მ ნ ა მას და წარავლინა იგი მშჳდობით“ O, II მფ. 3,23; „უ ჯ მ ნ ნ ა და გამოგზავნნა იგინი მშჳდობით“ შუშ. XVI 50;
- „მე ვ ი ჯ მ ე ნ ადრე და მივიწიე დაბასა მას შუშ. III 9; „რომელმან არა ი ჯ მ ნ ე ს ყოველთაგან მონაგებთა თჳსთა“ საკ. წიგ.
- II 28,9; „ი ჯ მ ნ ა თავადმან ერისა მისგან“ C, მრ. 6,46; „უკუეთუ ი ჯ მ ნ ე თ მისგან, არა სთნავს სულსა ჩემსა მას შინა“
- ჰებრ. 10,38. „პირველად მიბრძანე ჯმნაჲ სახლეულთა ჩემთაგან“ ლ. 9,61; „იწყო თითოეულმან ყოველმან ჯ მ ნ ა დ“ ლ. 14,18.
- „მიტევე მე, ჯმნულმცა ვარ მე შენგან“ ლ. 14,18; „ჯ მ ნ უ ლ მ ც ა ვარ მე თქუენგან ამიერითგან“ შუშ. IX 16.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page