(ჰაეროვნისა) ბრწყინვალე; მშვენიერი:
- „რაბამადღა ჰ ა ე რ ო ვ ა ნ და დიდებულ იყავ რაჲმე“ O, II მფ. 6,20; „თუალი [არს] დაბადებულთა შორის ჰ ა ე რ ო ვ ა ნ“
- ბ. კეს.-ექუს. დღ. 78,19; „დიდებულ და ჰ ა ე რ ო ვ ა ნ ხარ წინაშე თუალთა ჩემთა“ O, I მფ. 26,24; „შემოვიდა სხუაჲ კაცი
- ჰ ა ე რ ო ვ ა ნ ი ხილვითა და შუენიერი ხატითა“ H-2251,252r; „ეჩუენნეს მათ ჰ ა ე რ ო ვ ნ ი თ ა ხატითა, რაჲთა
- ჰ ა ე რ ო ვ ნ ი თ ა მით ხილვითა დაემტკიცოს აღდგომაჲ იგი“ Ath.—11,109r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page