( -
[

ჰა ჰგ ჰე ჰი ჰო ჰრ ჰუ
ჰრა ჰრო ჰრუ

ჰროვარტაკ-ი, ჰროარტაკ-ი, ჰროარდაგ-ი, ჰროარდაკ-ი, ჰროატაკ-ი

«წიგნი», წერილი, მეფის ბრძანების წიგნი:
 
„წარიკითხა ჰ რ ო ვ ა რ ტ ა კ ი იგი“ რიფს. 166,42; „მოავლინა მოციქულმან მოციქულნი და ჰ რ ო ა რ ტ ა კ ე ბ ი (წ ი გ ნ ე ბ ი O)“
I, ეს. 39,1; „ბრძანა ჰ რ ო ა რ დ ა გ ი ს ა განცემაჲ“ ატმ. 96,13; „მოიღო ეზეკია ჰ რ ო ა რ დ ა კ ი იგი ჴელთაგან მათ მოციქულთაჲსა“
О, IV მფ 19,14.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9