«ცხენი»:
-
- „მოვიდა ნემან ეტლებითა და ჰ უ ნ ე ბ ი თ ა“ O, IV მფ. 5,9; „ჰ უ ნ ე ბ ს ა მათსა დაჰკუეთნეთ კირნი“ M, — „ც ხ ე ნ ნ ი მათნი ძარღუკუეთილ ჰყვნე“ G, ისუ ნ. 11,6; „სავსე
- იყო... ჰ უ ნ ე ე ბ ი თ ა“ О, IV მფ. 6,17; „რომელნი-იგი ზე სხდეს ჰ უ ნ ე ბ ს ა“ ფს. 75,7; „განვაბნინე შენგან ჰ უ ნ ე ნ ი და ზედამსხდომელნი მათნი“ I, იერემ. 51,21.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.