დანაყვა, დამსხვრევა, შემუსვრა; «მოგლა»:
- „დ ა ვ გ ა ლ ნ ე იგინი და არღარა აღემართნენ“ O, II მფ. 22, 39; „რომელი ურწმუნოთა მათ ნათესავთა შეტყუებით დ ა ჰ გ ლ ი ს“
- იპ. რომ.-კურთხ. მოს. 174,3; „დ ა გ ა ლ ე და იცხე“ pb.,—„მ ო გ ა ლ ე და დაიდევ წყლულებასა შენსა“ I, ეს. 38,21.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.