«ადგილ(ის)–პყრობა», «ყოფა», «დაყოფა», «დაყოვნება», «ლოდნა», «დავანება», «დასადგურება», «დაჯდომა», «დადგომა»; «დაძინება»:
- „დაღა-ა დ გ რ ა ადგილსა მას, სადაცა იყო, ორ დღე“ DE,—„ა დ გ ი ლ-ი პ ყ რ ა მუნ, სადა იყო, ორ დღე“ C, ი. 11,6;
- „დ ა ა დ გ რ ე ს მუნ სამ დღე“ G, —„ი ყ ვ ნ ე ს მუნ სამ დღე“ M, ისუ ნ. 2,22; „დ ა ა დ გ ე რ ი თ აქა“ DE,—
- „ე ლ ო დ ე თ აქა“ C, მრ. 14,34“; „მის თანა დ ა ა დ გ რ ე ს (დაიყოვნეს C) მას დღესა“ DE, ი. 1,39; „დ ა ა დ გ რ ა იგი“
- M,—„დ ა ი ვ ა ნ ა მუნვე“ G, მსჯ. 19,7; „დ ა ვ ა დ გ რ ე თ მუნ“ M,—„დ ა ვ ი ს ა დ გ უ რ ო თ მას შინა“ G, მსჯ. 19,1;
- „დ ა ა დ გ ე რ შენ ჩემ თანა“ M—„დაჯედ ჩემ თანა“, G, მსჯ. 17,10. „ვერღარა უძლონ დადგრომად (დ ა დ გ ო მ ა დ G)“
- ფს. 35,13; „არა დ ა ა დ გ რ ე ბ ი ნ სასყიდელი მორეწისა“ pb.,—„არა დ ა ი ძ ი ნ ო ს სასყიდელმან მორეწისამან“ G, ლევიტ.
- 19,13; „მოვიდა და დ ა ა დ გ რ ა“ მთ. 2,9; „ვინ დ ა ა დ გ რ ა შიშსა მისსა?“ O, „ზირ. 2,12; „ნიჭი უფლისაჲ“
- დ ა ა დ გ რ ი ს მართალთა ზედა“ ზირ. 11,17; „შემოედით ვანად ჩემდა და დ ა ა დ გ ე რ ი თ“ საქ. მოც• 16,15;
- „დ ა ა დ გ რ ი ა ნ რტოთა მისთა ზედა“ ოქრ.გურიტ. 226,8; „გრძღაბნი სართულთა მისთა დ ა ა დ გ რ ე ნ“ სოფ. 2,14;
- „დ ა ა დ გ რ ა ვიდრე სამ ჟამამდე“ H—341,7. „შევიდა დ ა დ გ რ ო მ ა დ მათ თანა“ DE,—„შევიდა დ ა ყ ო ფ ა დ მათ თანა“
- C, ლ. 24,29.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page 
top of page