( -
[

დ- და დგ დე დი დნ დო დრ დუ დღ დჳ
დაა დაბ დაგ დად დავ დაზ დათ დაკ დალ დამ დან დაო დაპ დაჟ დარ დას დატ დაუ დაფ დაქ დაღ დაყ დაშ დაჩ დაც დაძ დაწ დაჭ დახ დაჯ დაჰ დაჴ

დათესვა

«თესვა»:
 
„რომელი მოიღო კაცმან და დ ა ს თ ე ს ა მტილსა თჳსსა“ ლ. 13,19; „ექუს წელ დ ა ს თ ე ს ო აგარაკი შენი“ G,—„ექუს წელ
ს თ ე ს ო ყანა შენი“ pb,. ლევიტ. 25,3; „დ ა ს თ ე ს ა ღუარძლი“ მთ. 13,25. „მიიტაცის დათესული იგი“ მთ. 13,19;
„მიემსგავსების მონაზონი დ ა თ ე ს უ ლ ს ა მას ყანასა“ Sin—97,52r.
See also: თესვა
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9