( -
[

ბ- ბა ბგ ბდ ბე ბზ ბი ბკ ბლ ბმ ბნ ბო ბრ ბტ ბუ ბღ ბძ ბჭ ბჳ
ბაბ ბაგ ბად ბავ ბაზ ბაი ბაკ ბალ ბან ბაჟ ბარ ბას ბატ ბაყ ბაძ ბაწ ბაჲ

ბანა

«განბანა»:
 
„უკუეთუ არა ი ბ ა ნ ნ ი ა ნ, არა ჭამიან“ DE, – „ვიდრე არა გ ა ნ ი ბ ა ნ ნ ი ა ნ, არა ჭამიან“ C, მრ. 7,4;
„იხილა მან მიერ ერდოჲთ, დედაკაცი ერთი ი ბ ა ნ ე ბ ო დ ა რაჲ სამოთხესა შინა თჳსსა“ II მფ. 11,2;
„ვითარ ვ ი ბ ა ნ ე ბ ო დ ე აბანოსა შინა?“ ი. მოც. 83,18. „ვერ შემძლებელ იყვნეს გულითად სრულ-ყოფად
შემწირველთა მათ, გარნა... პირად-პირადთა ბანათა“ ჰებრ. 9, 10.
Source: აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები). გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9