ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ეა ებ ეგ ევ ეზ ეთ ეკ ელ ემ ენ ეპ ეჟ ერ ეს ეტ ეუ ეფ ექ ეშ ეჩ ეჭ ეჯ ეჰ
ეგდ ეგე ეგო ეგრ ეგუ ეგჳ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ეგრე, ეგერე

«ეგრეთ/ეგრჱთ», მაგნაირად:
 
„ე გ რ ე იყოს ძჱ კაცისაჲ გულსა შინა ქუეყანისასა“ C,—„ე გ რ ე თ (ეგრჱთ E) იყოს ძჱ კაცისაჲ გ უ ლ ს ა ქუეყანისასა“ DE, მთ. 12,40;
„იყავნ ე გ რ ე“ ღშ. შობ. 187,1; „ე გ ე რ ე სახედ თქუენცა გსაჯნე“ H—341,478.
See also: ჰეგრე
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9