 |
 | |
ეპარხოს-ი, ეპრახოს-ი
მეფის ნაცვალი, დიდი მთავარი:
- „რაჲთა შექმნან იგი ე პ ა რ ხ ო ს ა დ დიდისა პრეტორისა“ მ. ცხ. 310v; „წარავლინა ერმოგინე დიდებული ეპრახოსი“ H—341,3.
See also: ეპარხოსობა, ეპრახოსობა
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |