კონკურენციის მიზანია, უზრუნველყოს თავისუფალ ბაზარზე დაფუძნებული ევროპის ეკონომიკური ზონის ეფექტური მუშაობა. ევროგაერთიანების კონკურენციის პოლიტიკა (მუხლები 81-89) ხუთ ძირითად პრინციპს ემყარება:
▪ შეთანხმებული ქმედებების, ასოციაციების აკრძალვა საწარმოებს შორის, რამაც შესაძლოა გავლენა იქონიოს წევრ სახელმწიფოებს შორის ვაჭრობაზე, ან ხელი შეუშალოს და შეზღუდოს კონკურენცია ევროპის საერთო ბაზარზე;
▪ საერთო ბაზარზე დომინანტური პოზიციის ბოროტად გამოყენების აკრძალვა, როდესაც ის გავლენას ახდენს ვაჭრობაზე წევრ სახელმწიფოებს შორის;
▪ წევრი სახელმწიფოების მიერ ნებისმიერი ფორმით გაღებული დახმარების ზედამხედველობა, როდესაც მან შესაძლოა ხელი შეუშალოს კონკურენციას ერთი რომელიმე საწარმოს ან პროდუქციის უპირატეს მდგომარეობაში ჩაყენებით;
▪ დიდ საწარმოთა გაერთიანებების პრევენტული ზედამხედველობა მთელი ევროკავშირის მასშტაბით, დაგეგმილი ალიანსების დაშვების ან აკრძალვის გზით;
▪ იმ სექტორების ლიბერალიზაცია, სადაც ესა თუ ის კერძო თუ სახელმწიფო საწარმოები თანდათანობით იქცნენ მონოპოლიებად, კერძოდ, ტელეკომუნიკაციები, ტრანსპორტი ან ენერგეტიკა.
პირველ ორ პრინციპთან დაკავშირებით შესაძლოა არსებობდეს გამონაკლისები, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც საწარმოთა შორის შეთანხმება აუმჯობესებს პროდუქციას ან მის დისტრიბუციას, ან ხელს უწყობს ტექნიკურ პროგრესს. სახელმწიფო დახმარებების სპეციალური სქემები, სოციალური სუბსიდიები თუ კულტურული სუბსიდიები, რომელთა მიზანია კულტურული მემკვიდრეობის დაცვა, შესაძლო გამონაკლისთა მაგალითებს წარმოადგენს.
Source: ევროპის კავშირი: პოლიტიკა და მმართველი ორგანოები – ცნობარი / შემდგ.: ბიძინა ჯავახიშვილი; რედ.: ნანა ლოლაძე - თბ., 2003 - 64გვ.; 26სმ. - ISBN 99928-0-723-7: [ფ.ა.]